Ochtendpagina’s

Nog een week en dan begint mijn mindfulness-oefengroep (Vol verwachting klopt mijn hart).  Mijn zenuwen nemen toe. Eigenlijk ga ik heen en weer tussen denken dat het allemaal niet gaat lukken en dat ik zelf nog te weinig begrijp van mindfulness om daar anderen iets in te kunnen bieden tot dat ik denk dat ik het niet zo zwaar moet maken en gewoon lekker moet gaan genieten. Dat is wel iets waar ik goed in ben: dingen zwaar maken, alle licht en lucht eruit halen. Zo gaat het ook met mijn blogs, ik probeer ze luchtig te maken en op de een of andere manier worden ze toch weer zwaar.

Van de week had ik een helder moment en had ik het even te pakken, het luchtige. Opeens realiseerde ik me dat het niet voor niets een mindfulness- oefengroep is. Wat betekent dat ik kan oefenen en het nog helemaal niet perfect hoef te kunnen. Pfff, alsof er een fantje leeg liep:-) Dat was juist waarom ik deze opzet had bedacht. En zodra ik dit bedacht had ik er gelijk zin in.

the artist's wayDat heldere moment kwam tijdens het schrijven van mijn ochtendpagina’s. De ochtendpagina’s zijn een idee van Julia Cameron uit het boek The Artist’s Way.  Waar het op neer komt is dat je iedere ochtend 3 pagina’s schrijft over wat er ook maar in je hoofd opkomt. Het hoeft dus niet speciaal ergens over te gaan, echt gewoon wat dan ook tot je 3 pagina’s vol hebt. Bij mij start het dus vaak met een soort opsomming van wat ik eigenlijk vind dat ik allemaal zou moeten doen. Het grootste deel van die 3 pagina’s gaat het voor mijn gevoel nergens over, met hier en daar een helder momentje. Maar het is echt heel fijn om te doen, ik kan het iedereen aanraden! Het is eigenlijk ook een soort mindful/meditatie-moment. Even met niks anders bezig zijn en zonder er allerlei betekenissen aan te hangen je gedachten voorbij laten komen als wolken aan de lucht. Het enige verschil is dat je ze nu onderweg ook nog even opschrijft.

Oja, je laat niemand je ochtendpagina’s lezen en de eerste maanden stop je ze gewoon in een map en lees je ze zelf ook niet terug. En nog een oja, Julia Cameron gaat er vanuit dat je je wekker eerder zet en ze dan schrijft. Dat heb ik een paar keer geprobeerd, maar ik werd daar niet echt gelukkig van. Nu schrijf ik ze op het moment dat het past (maar wel braaf iedere dag!) en probeer dat moment zo vroeg mogelijk in mijn ochtendprogramma te laten vallen. En beter dat je ze ’s middags of ’s avonds schrijft dan helemaal niet, toch?!

Denkbeeldige levens

Raindrops keep falling on my head

Wat een weer! Een goed moment om te schrijven. Samen met een goede vriendin ben ik The artist’s way van Julia Cameron aan het doen. De insteek van het boek is je creativiteit deblokkeren door het doen van bepaalde opdrachten. Mijn eerste gedachte hierbij was: welke creativiteit? Als ik iets niet heb gezien in mijzelf is het creativiteit. Wat dat betreft is het goed dat we het samen doen, want als ik in mijn eentje was begonnen had ik het boek en de opdrachten al gelijk opzij gelegd.

Het idee is dat creativiteit onder andere geblokkeerd raakt door allerlei negatieve dingen die je tegen jezelf zegt over dat je het niet kan, dat het niet goed genoeg is etc. En zij biedt een manier om tegenwicht te bieden aan deze negativiteit, namelijk het omvormen in positieve affirmaties. De eerste keer dat ik de voorgestelde affirmaties las moest ik er vooral heel erg van lachen, zo ver stonden ze van mij af. Inmiddels probeer ik ze wat meer serieus te nemen en mijzelf te benaderen als iemand waar ook (wat) creativiteit in zit:-) Steeds beter herken ik de creativiteit-ondermijnende dingen die ik tegen mijzelf zeg en a la mindfulness herken ik ze, verwelkom ik ze om ze vervolgens los te laten en als wolkjes weer verder te laten drijven (vind dat beeld van wolken die verder drijven in de lucht altijd heel helder en helpend).

Terug naar het schrijven. Een van de beginopdrachten is zonder al te veel erover na te denken 5 denkbeeldige levens  te bedenken (in mijn geval) yogalerares, zangeres, schrijver, schoonheidsspecialiste, ayurvedisch arts). Van die 5 kies je er één uit (in mijn geval schrijver). De volgende stap is om een week als schrijver te leven.  Tot zover ging het doen van de opdracht best oke. Maar hoe leef je als een schrijver? Ik heb een aantal dingen bedacht (én bedacht dat ik deze oefening vaker ga doen met andere denkbeeldige levens!). Ten eerste natuurlijk zoveel mogelijk tijd van de dag besteden aan schrijven. Daarnaast altijd een notitieboekje bij me hebben waar ik briljante ingevingen gelijk in kan opschrijven om ze later te verwerken. En er is natuurlijk nieuwe input nodig door te lezen, inspirerende plekken te bezoeken, aandacht te hebben voor mijn omgeving en de mensen om mij heen ( hé, hoe mindfull :-)) en voldoende buiten te zijn en zo de wind mijn hoofd te laten schoonblazen zodat er weer ruimte is voor nieuwe dingen.

Op naar mijn schrijversweek!