Mindful stappen zetten

Vandaag een kort bericht, want ik ben allerlei nieuwe dingen in gang aan het zetten waardoor weinig tijd overblijft vandaag. Ik kom er steeds meer achter dat het heel fijn is om stappen te zetten en nieuwe dingen te proberen. En dat het daarnaast eng en spannend is en blijft, maar dat mag er ook zijn. Dat is iets wat ik steeds meer leer vanuit het bezig zijn met mindfulness en vanuit het mediteren. Dat het doel niet hoeft te zijn dat je bij het doen van nieuwe dingen zoals in mijn geval helemaal geen angst of onzekerheid of spanning ervaart, maar dat het er mag zijn zonder dat je je erdoor laat leiden. Zonder te oordelen over dat je die angst hebt en zonder je erdoor te laten lamleggen. Als ik naar mijzelf kijk dan is het een heuvelachtig pad. Daarmee bedoel ik dat het de ene dag goed lukt om de onzekerheid er te laten zijn, die te accepteren en ondertussen in beweging te blijven. Op andere dagen zijn die gedachten me te slim af en sta ik stil. Maar opgeteld ben ik toch beetje bij beetje op weg naar het doen van dingen waarvan ik denk dat ik ze leuk en belangrijk vind.

Hierbij aansluitend realiseerde ik me (tijdens het schrijven van de ochtendpagina’s, ik kan het niet vaak genoeg zeggen, een aanrader!!) dat deel van waarom ik vaak niet aan het zetten van stappen toe kom de achterliggende gedachte is dat als je blijft bij wat je kent, in je veilige omgeving en rituelen, dat het leven dan het minst pijnlijk zal zijn. Vermijding…. En tegelijkertijd het besef dat het een wassen neus is, want ook als je niet beweegt is het leven soms of vaak pijnlijk. En daarnaast heb je dan niet het plezier van nieuwe ervaringen en successen. Het leven is niet minder pijnlijk als je stilstaat, maar wel minder leuk.

Als een soort mantra denk ik regelmatig terug aan die laatste zin en probeer ik mezelf zo weer in beweging te krijgen. Mijn motto voor het nieuwe jaar is dan ook: ervaren!

Ochtendpagina’s

Nog een week en dan begint mijn mindfulness-oefengroep (Vol verwachting klopt mijn hart).  Mijn zenuwen nemen toe. Eigenlijk ga ik heen en weer tussen denken dat het allemaal niet gaat lukken en dat ik zelf nog te weinig begrijp van mindfulness om daar anderen iets in te kunnen bieden tot dat ik denk dat ik het niet zo zwaar moet maken en gewoon lekker moet gaan genieten. Dat is wel iets waar ik goed in ben: dingen zwaar maken, alle licht en lucht eruit halen. Zo gaat het ook met mijn blogs, ik probeer ze luchtig te maken en op de een of andere manier worden ze toch weer zwaar.

Van de week had ik een helder moment en had ik het even te pakken, het luchtige. Opeens realiseerde ik me dat het niet voor niets een mindfulness- oefengroep is. Wat betekent dat ik kan oefenen en het nog helemaal niet perfect hoef te kunnen. Pfff, alsof er een fantje leeg liep:-) Dat was juist waarom ik deze opzet had bedacht. En zodra ik dit bedacht had ik er gelijk zin in.

the artist's wayDat heldere moment kwam tijdens het schrijven van mijn ochtendpagina’s. De ochtendpagina’s zijn een idee van Julia Cameron uit het boek The Artist’s Way.  Waar het op neer komt is dat je iedere ochtend 3 pagina’s schrijft over wat er ook maar in je hoofd opkomt. Het hoeft dus niet speciaal ergens over te gaan, echt gewoon wat dan ook tot je 3 pagina’s vol hebt. Bij mij start het dus vaak met een soort opsomming van wat ik eigenlijk vind dat ik allemaal zou moeten doen. Het grootste deel van die 3 pagina’s gaat het voor mijn gevoel nergens over, met hier en daar een helder momentje. Maar het is echt heel fijn om te doen, ik kan het iedereen aanraden! Het is eigenlijk ook een soort mindful/meditatie-moment. Even met niks anders bezig zijn en zonder er allerlei betekenissen aan te hangen je gedachten voorbij laten komen als wolken aan de lucht. Het enige verschil is dat je ze nu onderweg ook nog even opschrijft.

Oja, je laat niemand je ochtendpagina’s lezen en de eerste maanden stop je ze gewoon in een map en lees je ze zelf ook niet terug. En nog een oja, Julia Cameron gaat er vanuit dat je je wekker eerder zet en ze dan schrijft. Dat heb ik een paar keer geprobeerd, maar ik werd daar niet echt gelukkig van. Nu schrijf ik ze op het moment dat het past (maar wel braaf iedere dag!) en probeer dat moment zo vroeg mogelijk in mijn ochtendprogramma te laten vallen. En beter dat je ze ’s middags of ’s avonds schrijft dan helemaal niet, toch?!

Razende kip

stress vrouwtjeIk ben als een soort razende kip door het huis gegaan dit weekend. Voor mijn doen heb ik het ook nog redelijk gestructureerd aangepakt. Ik ben op zolder begonnen en toen langzaam naar beneden toegewerkt. Ik had zelfs van tevoren een lijstje gemaakt met dingen waarvan ik vond dat ze echt moesten gebeuren in huis. En gisterochtend, een paar uur voor de makelaar kwam, was alles afgevinkt en nog wat extra. Ik had het niet achter mezelf gezocht, maar ik had zelfs in de badkamer twee handdoeken van dezelfde kleur netjes aan het haakje gehangen zodat het zo rustig mogelijk zou ogen. En de wasmand weggehaald zodat de vloer leeg zou zijn en onze kleine badkamer wat ruimtelijker zou ogen. Geen idee of het allemaal nodig was, maar die kleine extra’s maakten het voor mijzelf wel leuker. Een soort hotel in eigen huis :-)

Maar als ik zeg razende kip overdrijf ik helaas niet. Naast dat ik niet echt gezellig was voor mijn vriend en kinderen, we geen leuke dingen met elkaar hebben gedaan (zelfs niet even een spelletje, sorry Noor!), ik mezelf geen tijd gunde om kort koffie te gaan drinken met een dierbare vriendin die ik al een tijdje niet gezien had, ik doodmoe en met hoofdpijn bij het Sinterklaasfeest zat en ik voortdurend stress voelde over of het allemaal ging lukken, heb ik ook het hele weekend niet gemediteerd of mijn ochtendpagina’s geschreven. Ik vermoed dat ik ook niet echt heb ademgehaald en dicht bij mijzelf blijven? dat kwam niet eens in me op….

Uiteindelijk ben ik gisterochtend, in de stijl van de rest van het weekend natuurlijk pas nadat ik alle laatste dingen die ik op mijn lijstje had staan klaar had, mijn ochtendpagina’s gaan schrijven. Het was alsof ik weer bij mijn positieven kwam. Tijdens het schrijven begon ik te denken dat ik dit hele proces misschien ook mindful had kunnen aanpakken. Om niet vast te komen zitten in allerlei negatieve oordelen over hoe ik het weekend bezig was geweest (jaja, mijn interne criticus lag natuurlijk alweer op de loer) ben ik gelijk gaan fantaseren en schrijven over hoe in het ideale geval de mindful aanpak er dan ongeveer had uitgezien. In ieder geval had ik dan tussendoor een paar keer 3 ademhalingen met aandacht gedaan. Een kleine moeite, als je er tenminste aan denkt :-), maar een hele fijne manier om weer bij jezelf te komen. En misschien had ik dan wel gemerkt dat ik het leuker vind om schoon te maken met een muziekje erbij of had ik zelf een liedje willen zingen. Of ik had gemerkt dat een onderbreking voor een kopje koffie of even een spelletje mij weer nieuwe energie en goede zin had kunnen geven. Ook zou ik, bij een mindful aanpak, meer met mijn aandacht bij wat ik op dat moment aan het doen was zijn in plaats van mijzelf extra stress te geven door continu bezig te zijn met alles wat nog ergens op een lijstje staat. Eigenlijk komt het allebei neer op het onderbreken van mijn automatische piloot, in het hier en nu zijn, contact maken met mijzelf en ruimte maken voor gevoel.

relaxte poes
www.liesbrit.nl

Er is in ieder geval nog ruimte voor verbetering:-)