Automatische piloot

Gisteren ben ik begonnen in het boek “Hoe tem je een wilde olifant” van Jan Chozen Bays. Het is een boek over mindfulness en de opzet is dat je gedurende een jaar iedere week een andere mindfulnessoefening doet. Dus eigenlijk lees je per keer maar een klein stukje uit het boek. Een leuke opzet vind ik. Het maakt het heel overzichtelijk. Bij de eerste oefening is het de bedoeling dat je een week lang een aantal dagelijks terugkerende handelingen met je andere hand doet. Dus als je rechts bent doe je ze met je linkerhand en als je links bent met je rechterhand.

IMG_4981

Een ogenschijnlijk simpele oefening, maar in de uitvoering best lastig! Ik merkte dat het lastig was om er aan te denken om bijvoorbeeld mijn tanden met links te poetsen. Het gaat zelfs zo dat ik vlak voor het poetsen er aan denk en het vervolgens gelijk weer vergeet. Of, zoals vanmorgen, wel begon met mijn tandenborstel in mijn linkerhand, ondertussen van alles ging doen (de kinderen moesten naar school en we weer waren aan de late kant:-)) en eindigde met mijn tandenborstel in mijn rechterhand. Zonder dat ik mij er van bewust was dat ik ondertussen van hand gewisseld was, hoezo mindful?! Een hele goede oefening voor mij om mij bewust te worden van het doen van dingen  op de automatische piloot.

Maar waarom zou je in het nu, in het moment willen zijn? Wat is er mis met de automatische piloot? Ik weet niet of het zo ook officieel in de boeken staat maar voor mij is een belangrijke reden om die automatische piloot wat te willen verminderen,  dat het mij de gelegenheid geeft om anders op situaties en gevoelens te reageren. Een onderdeel van mijn automatische piloot is dat ik soms ook verzeild kan raken in een negatieve gedachtenspiraal. Dit kan over heel onschuldige dingen gaan overigens. Zo kan ik aan het fietsen zijn en opeens een naar gevoel hebben. Als ik dan ga terugkijken blijkt dat ik bijvoorbeeld aan het denken ben geweest over iets wat ik vergeten was te doen. Zo’n proces kan zich automatisch voltrekken en ik merk alleen dat ik me er naar door voel. Vervolgens kan ik dan, als ik niet terugkijk naar waar ik over aan het denken was, weer gaan balen van dat ik me naar voel en dat dit dan vast weer een stomme dag wordt etc. etc. Als ik meer in het moment ben kan ik dit proces eerder herkennen en er voor kiezen om er op een andere manier mee om te gaan. Het geeft me tijd om bijvoorbeeld te bedenken dat het niet erg is dat ik iets vergeten ben. Of dat het wel goed zal komen.

Daar zit voor mij ook een meerwaarde. Mindful zijn geeft ruimte om op een andere manier te reageren. Soms kan ik bijvoorbeeld al chagerijnig gereageerd hebben naar één van de kinderen voordat ik er erg in heb, of alweer “automatisch”ergens nee op gezegd hebben. Meer in het moment zijn kan zorgen dat ik eerst even stil sta bij hoe ik zou willen reageren. Om dan soms natuurlijk alsnog boos te worden, maar dan wel bewust :-) Flink oefenen deze week met die linkerhand!

Razende kip

stress vrouwtjeIk ben als een soort razende kip door het huis gegaan dit weekend. Voor mijn doen heb ik het ook nog redelijk gestructureerd aangepakt. Ik ben op zolder begonnen en toen langzaam naar beneden toegewerkt. Ik had zelfs van tevoren een lijstje gemaakt met dingen waarvan ik vond dat ze echt moesten gebeuren in huis. En gisterochtend, een paar uur voor de makelaar kwam, was alles afgevinkt en nog wat extra. Ik had het niet achter mezelf gezocht, maar ik had zelfs in de badkamer twee handdoeken van dezelfde kleur netjes aan het haakje gehangen zodat het zo rustig mogelijk zou ogen. En de wasmand weggehaald zodat de vloer leeg zou zijn en onze kleine badkamer wat ruimtelijker zou ogen. Geen idee of het allemaal nodig was, maar die kleine extra’s maakten het voor mijzelf wel leuker. Een soort hotel in eigen huis :-)

Maar als ik zeg razende kip overdrijf ik helaas niet. Naast dat ik niet echt gezellig was voor mijn vriend en kinderen, we geen leuke dingen met elkaar hebben gedaan (zelfs niet even een spelletje, sorry Noor!), ik mezelf geen tijd gunde om kort koffie te gaan drinken met een dierbare vriendin die ik al een tijdje niet gezien had, ik doodmoe en met hoofdpijn bij het Sinterklaasfeest zat en ik voortdurend stress voelde over of het allemaal ging lukken, heb ik ook het hele weekend niet gemediteerd of mijn ochtendpagina’s geschreven. Ik vermoed dat ik ook niet echt heb ademgehaald en dicht bij mijzelf blijven? dat kwam niet eens in me op….

Uiteindelijk ben ik gisterochtend, in de stijl van de rest van het weekend natuurlijk pas nadat ik alle laatste dingen die ik op mijn lijstje had staan klaar had, mijn ochtendpagina’s gaan schrijven. Het was alsof ik weer bij mijn positieven kwam. Tijdens het schrijven begon ik te denken dat ik dit hele proces misschien ook mindful had kunnen aanpakken. Om niet vast te komen zitten in allerlei negatieve oordelen over hoe ik het weekend bezig was geweest (jaja, mijn interne criticus lag natuurlijk alweer op de loer) ben ik gelijk gaan fantaseren en schrijven over hoe in het ideale geval de mindful aanpak er dan ongeveer had uitgezien. In ieder geval had ik dan tussendoor een paar keer 3 ademhalingen met aandacht gedaan. Een kleine moeite, als je er tenminste aan denkt :-), maar een hele fijne manier om weer bij jezelf te komen. En misschien had ik dan wel gemerkt dat ik het leuker vind om schoon te maken met een muziekje erbij of had ik zelf een liedje willen zingen. Of ik had gemerkt dat een onderbreking voor een kopje koffie of even een spelletje mij weer nieuwe energie en goede zin had kunnen geven. Ook zou ik, bij een mindful aanpak, meer met mijn aandacht bij wat ik op dat moment aan het doen was zijn in plaats van mijzelf extra stress te geven door continu bezig te zijn met alles wat nog ergens op een lijstje staat. Eigenlijk komt het allebei neer op het onderbreken van mijn automatische piloot, in het hier en nu zijn, contact maken met mijzelf en ruimte maken voor gevoel.

relaxte poes
www.liesbrit.nl

Er is in ieder geval nog ruimte voor verbetering:-)