Bekentenis

Ik zal er maar voor uitkomen (in het kader van de mindfulness, alles er laten zijn en dus ook de minder mooie kanten van jezelf accepteren): ik ben suikerverslaafd.

snoepWaar het op neer komt is dat ik niet met mate suiker kan eten. Bij mij heeft suiker het effect dat ik er heel moe van wordt. En doordat ik er zo moe van wordt ga ik meer suiker eten om weer ergens energie vandaag te halen (meestal in combinatie met als extra oppepper wat koffie). Hoe meer suiker ik eet, hoe meer ik instort en hoe sneller ik weer nieuwe suiker nodig heb. Ik word dan soms zelfs ’s nachts wakker doordat ik last heb van een suikerdip. Dit werkt toe naar het punt dat ik in alle kastjes ga speuren of er nog iets te snoepen is en ook het snoep dat bedoeld is voor ’s middags voor de kinderen ga opeten. Op het dieptepunt ga ik zelfs speciaal naar de winkel voor zoetigheid en ben ik ook in mijn gedachten best veel bezig met wat ik als volgende suikerding ga eten. Er zit eigenlijk geen enkele rem meer op. snoep 2Een soort bij-effect is dat het avondeten ook steeds ongezonder wordt omdat over de hele linie waar ik trek in heb anders wordt. Ineens heb ik veel meer behoefte aan een vette, zoute, makkelijk naar binnen te werken hap. Schaam, schaam, schaam. Mijn redding is dat ik vind dat mijn kinderen gezond moeten eten en ik ze niet van die troep wil voorzetten (alhoewel zij dat graag zouden willen:-)).

De afgelopen twee jaar heb ik grotendeels suikervrij doorgebracht. Om verleidingen zo klein mogelijk te maken heb ik in mijn omgeving aangegeven dat ik niet tegen suiker kan. Als ik in de verleiding kwam om iets zoets te eten vroeg ik me eerst even af of het me waard was om voor dit snoepje/taartje/koekje weer een aantal dagen vreselijk trek te hebben in meer zoetigheid en daar tegen te moeten vechten. Inmiddels weet ik namelijk dat als ik stop met suiker eten de eerste dagen het zwaarst zijn. Dat is echt 3 -4 dagen flink doorbijten want de trek in snoep is dan enorm. Na die dagen gaat het steeds makkelijker, zolang ik maar geen zoete smaak in mijn mond krijg. Suikervervangers kunnen in die periode ook niet, want dat zet gelijk alles weer in werking. Cold turkey dus! wortelsHet fijne is dat als ik eenmaal die eerste fases door ben het daarna zoveel rust geeft. Alleen al het niet hoeven nadenken over welk snoep nu weer te gaan eten of over of er nog wel genoeg zoetigheid in huis is, heerlijk!

Na zo’n lange periode zonder suiker en met Sinterklaas en een aantal kinderverjaardagen in het verschiet dacht ik eigenlijk dat ik het wel weer zou kunnen, een beetje suiker eten en het onder controle houden. Overmoedig! Naar nu blijkt kan ik dat niet. En nu? Nu ben ik moed aan het verzamelen om weer helemaal te stoppen. Of eigenlijk ben ik het de hele tijd voor me uit aan het schuiven: “deze week is niet handig want dan hebben we nog de verjaardag van een van de kinderen en dan is het wel zo gezellig om een stukje taart mee te eten (mind you, daar heb ik de afgelopen 2 jaar ook niet mee gezeten….) en dan is het alweer bijna kerst en dan is het ook zo’n gedoe etc. etc.”

Now is as good as a time as any!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *