Afdenken

Als klein meisje lag ik ’s avonds in bed en nam ik mij voor om alles wat in mijn hoofd zat te leren kennen. Volgens mij had ik daar ook een beeld bij van mijn hersenen en dat ik die stukje voor stukje zou uitpluizen. Analyseren van mijzelf en anderen zat er al vroeg in:-) Wat er ook al vroeg in zat was het idee dat dat de weg naar geluk was.

Op het moment dat ik begon met oefenen met mindfulness belandde ik dan ook bijna in een soort identiteitscrisis: ik werd geacht om als mijn gedachten afdwaalden ze met mildheid weer terug te sturen naar het concentratiepunt van de meditatie, zoals de ademhaling. Dat wilde ik helemaal niet! Zelfs al was ik niet over belangrijke dingen aan het denken, dan nog wilde ik eerst mijn gedachtegang “afdenken” alvorens terug te gaan naar de ademhaling. Alsof al mijn gedachten, zelfs als ze niet over belangrijke dingen gingen, toch eigenlijk te belangrijk waren om zomaar te onderbreken.

Tegen mijn kinderen zeg ik, als ze iets willen zeggen maar vergeten zijn wat, dat als het echt belangrijk is het wel weer terugkomt. Waarom dit dan niet op mijzelf toepassen? Mijn gedachten onderbreken, teruggaan naar de meditatie, met aandacht en erop vertrouwen dat als het belangrijk is de gedachte wel weer terugkomt?

Dat concept van zomaar je gedachten loslaten en “zijn” stond haaks op mijn patroon van analyseren/doorgronden van mijzelf, anderen en situaties (vanuit mindfulness noem je dit de “doe-modus”). Het idee van dit loslaten ging ook gepaard met een soort van schuldgevoel vanuit loyaliteit naar mijn moeder en mijn opvoeding toe, terugdenkend aan de avonden dat mijn moeder voordat ik ging slapen nog even gezellig bij mij lag en wij samen de dag doornamen en aan het analyseren waren.

En ergens moest ik er ook om lachen dat ik zelfs gedachten over niks niet wilde loslaten, te absurd toch eigenlijk! De humor hiervan inzien hielp tot mijn besluit te komen om voortaan in ieder geval bij het mediteren, bij afdwalen in gedachten, zo snel mogelijk terug te keren met mijn aandacht naar de meditatie en het “afdenken” te laten. En soms lukt dat me ook nog :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *